Visie en beleid van het ziekenhuis over beschermende maatregelen

 

AZ Monica ziet dwangmaatregelen (of beschermende maatregelen) als een middel van de laatste keuze. Onze zorgverleners zullen te allen tijde proberen om geen gebruik te maken van dwangmaatregelen zoals bewegingsbeperkende maatregelen (fixatie), dwangmedicatie (kalmeermiddelen) en isolatie- of afzondering.

 

Fixatie

Onrustige en verwarde patiënten maken meer kans op ongevallen, verloren lopen of vallen. Ze kunnen ook de werking van het medisch materiaal verhinderen of toestellen foutief bedienen. Om hen te beschermen moeten we soms vrijheidsbeperkende maatregelen treffen. Fysieke fixatie kan bijvoorbeeld door voorzettafels, bedhekken, pols- en enkelbanden en lendengordels.

 

AZ Monica streeft naar een fixatie-arm beleid waarbij respect voor het individu en veilige zorg centraal staan. Om dit te bereiken worden er procedures en richtlijnen opgesteld die minimaal voldoen aan de strengste momenteel geldende best practice criteria met extra aandacht voor preventie. Als eindresultaat willen we bereiken dat er geen patiënten gefixeerd worden die niet volledig voldoen aan de gestelde criteria.

 

Lees meer over onze richtlijnen voor fixatie.

 

Dwangmedicatie

Onder dwangmedicatie verstaan we het toedienen van medicatie (zoals kalmeringsmiddelen) tegen de zin van de patiënt. Het is een maatregel die alleen om therapeutische redenen kan gehanteerd worden.

 

Lees meer over onze richtlijnen voor gebruik van dwangmedicatie.

 

Isolatie en afzondering

Isoleren is het afzonderen van de patiënt voor verzorging, verpleging en behandeling in een isolatiekamer. Het gaat hier om een maatregel die alleen om strikt therapeutische redenen kan gehanteerd worden.

 

Lees meer over onze richtlijnen voor gebruik van isolatie en afzondering.



Auteur: Lieve Dierickx
Laatste aanpassing: 1/07/2015